Były ZPChr może finansować roboty budowlane z ZFRON. BON wyjaśnia zasady

Pracownicy budowlani analizują plan podczas prac modernizacyjnych w budynku

Pracodawca, który utracił status zakładu pracy chronionej, ale zgodnie z ustawą zachował zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON), może korzystać z jego środków również przy finansowaniu określonych robót budowlanych. Nie oznacza to jednak, że z funduszu można opłacić dowolny remont. Przepisy przewidują konkretne warunki, które trzeba spełnić.

Sprawę dotyczącą byłego zakładu pracy chronionej wyjaśniło Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych (BON). Informację o odpowiedzi BON opublikowała 28 lipca 2026 r. Edyta Sieradzka, a następnie opisał ją „Dziennik Gazeta Prawna”.

Kiedy były zakład pracy chronionej może zachować ZFRON?

Utrata statusu zakładu pracy chronionej nie zawsze oznacza utratę prawa do dalszego prowadzenia ZFRON.

Zgodnie z art. 33 ust. 7b ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych pracodawca zachowuje fundusz rehabilitacji i zgromadzone na nim niewykorzystane środki, jeśli po utracie statusu ZPChr:

  • zatrudnia co najmniej 15 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy,
  • osiąga co najmniej 25-procentowy wskaźnik zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami.

Jednocześnie art. 33a ustawy wskazuje, że przepisy art. 33 stosuje się także do pracodawców spełniających te warunki po utracie statusu ZPChr.

Oznacza to, że były zakład pracy chronionej może nadal pozostawać dysponentem ZFRON, jeśli spełnia ustawowe wymogi.

Czy z ZFRON można finansować roboty budowlane?

Tak, ale nie w każdym przypadku.

Rozporządzenie w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych przewiduje możliwość finansowania robót budowlanych w ramach wydatków związanych z wyposażeniem stanowiska pracy oraz przystosowaniem jego otoczenia do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.

Przepisy wskazują, że roboty powinny dotyczyć obiektów budowlanych ujętych w ewidencji bilansowej zakładu pracy chronionej.

To jednak niejedyny warunek.

Wydatek powinien być ustalony proporcjonalnie do przewidywanej liczby stanowisk pracy osób z niepełnosprawnościami znajdujących się w danym obiekcie. Pracodawca musi ponadto utrzymać w nim przewidywany poziom zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami przez co najmniej trzy lata od dnia odbioru obiektu budowlanego.

Co z byłym ZPChr? Tu pojawiła się wątpliwość

Problem wynika z literalnego brzmienia rozporządzenia. Przepis mówi bowiem o obiektach znajdujących się w ewidencji bilansowej „zakładu pracy chronionej”.

Powstaje więc pytanie, czy z takiej możliwości może skorzystać również przedsiębiorca, który status ZPChr już utracił, ale nadal legalnie prowadzi ZFRON na podstawie art. 33 ust. 7b ustawy.

Właśnie tego dotyczyła odpowiedź BON opisana przez Edytę Sieradzką i „Dziennik Gazetę Prawną”. Według informacji DGP Biuro Pełnomocnika uznało, że były ZPChr, który zachował prawo do prowadzenia ZFRON, może pokryć z jego środków koszty takich robót budowlanych. DGP wskazuje również, że remontowany obiekt powinien być ujęty w ewidencji bilansowej pracodawcy.

Pełna treść odpowiedzi BON nie jest obecnie dostępna publicznie na stronie ekspertki bez zalogowania, dlatego szczegółów stanowiska urzędu nie należy rozszerzać ponad informacje możliwe do potwierdzenia w dostępnych źródłach. Sama publikacja Edyty Sieradzkiej potwierdza natomiast, że odpowiedź BON w tej konkretnej sprawie została udostępniona 28 lipca 2026 r.

Nie każdy remont można więc opłacić z ZFRON

Z przepisów nie wynika ogólna zasada pozwalająca finansować z ZFRON dowolne prace remontowe w należącym do przedsiębiorstwa budynku.

W przypadku robót budowlanych trzeba sprawdzić przede wszystkim:

  • czy pracodawca po utracie statusu ZPChr nadal spełnia warunki pozwalające mu zachować ZFRON,
  • czy planowane prace mieszczą się w kategorii wydatków przewidzianych w rozporządzeniu,
  • czy dotyczą odpowiedniego obiektu ujętego w ewidencji bilansowej,
  • jaka liczba stanowisk pracy osób z niepełnosprawnościami jest przewidywana w tym obiekcie,
  • czy możliwe będzie utrzymanie przewidywanego poziomu zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami przez wymagane trzy lata,
  • czy wydatek jest zgodny z zakładowym regulaminem wykorzystania ZFRON.

Ustawa wskazuje bowiem, że środki ZFRON mają służyć finansowaniu rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej osób z niepełnosprawnościami i powinny być wykorzystywane zgodnie z zakładowym regulaminem funduszu. Rozporządzenie dodatkowo wymaga, aby środki funduszu były wydatkowane w sposób celowy i oszczędny, z uwzględnieniem odpowiedniego doboru metod i środków do zakładanych efektów.

Nieprawidłowe wykorzystanie ZFRON może mieć poważne konsekwencje

Przed podjęciem większej inwestycji warto dokładnie sprawdzić, czy wydatek spełnia wszystkie wymagania.

Ustawa przewiduje bowiem sankcje za przeznaczenie środków funduszu niezgodnie z zasadami określonymi w art. 33 ust. 4.

Pracodawca jest wtedy zobowiązany do:

  • zwrotu 100 proc. nieprawidłowo wykorzystanej kwoty na fundusz rehabilitacji,
  • dodatkowej wpłaty w wysokości 30 proc. tej kwoty na PFRON.

Ustawa określa również termin dokonania dodatkowej wpłaty.

Dlatego w przypadku kosztownych robót budowlanych kwalifikację wydatku warto ustalić przed zawarciem umowy z wykonawcą i rozpoczęciem inwestycji.

Co wynika ze stanowiska BON?

Najważniejsza informacja dla pracodawców jest taka, że sama utrata statusu zakładu pracy chronionej nie musi wykluczać możliwości finansowania kwalifikowanych robót budowlanych ze środków ZFRON.

Warunkiem podstawowym jest zachowanie prawa do funduszu na zasadach określonych w ustawie. Następnie trzeba sprawdzić wymagania dotyczące konkretnego wydatku wynikające z rozporządzenia.

W przypadku robót budowlanych szczególnie istotne są: związek wydatku z wyposażeniem stanowisk pracy i przystosowaniem ich otoczenia do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, ujęcie obiektu w ewidencji bilansowej, proporcja wydatku do przewidywanej liczby stanowisk pracy oraz obowiązek utrzymania przewidywanego poziomu zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami przez co najmniej trzy lata od odbioru obiektu.

Przy konkretnym przedsięwzięciu nie należy więc opierać decyzji wyłącznie na ogólnej informacji, że „remont można sfinansować z ZFRON”. Każdy wydatek wymaga oceny według jego rzeczywistego celu, zakresu oraz warunków określonych w przepisach.

Stan prawny i źródła sprawdzone 11 sierpnia 2026 r. Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi indywidualnej porady prawnej.

Źródła

  1. Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – tekst jednolity, Dz.U. z 2026 r. poz. 884, ELI – w szczególności art. 33 ust. 4, 4a i 7b oraz art. 33a.
  2. Rozporządzenie w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych – tekst jednolity, Dz.U. z 2026 r. poz. 7, ELI – w szczególności § 2 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz § 4a.
  3. „Czy roboty budowlane można sfinansować z zakładowego funduszu rehabilitacji?” – Dziennik Gazeta Prawna, Michalina Topolewska – opis stanowiska BON dotyczącego byłego ZPChr.
  4. „Ważna odpowiedź BON – Czy były ZPChr może finansować roboty budowlane z zakładowego funduszu rehabilitacji OzN (ZFRON)?” – Edyta Sieradzka / Sieradzka-PEFRON.pl – informacja o odpowiedzi BON opublikowana 28 lipca 2026 r.; pełna treść dostępna dla zalogowanych użytkowników.

Materiał został opracowany i zatwierdzony przez naszą redakcję z wykorzystaniem narzędzi wspomagających pracę redakcyjną.

Nowy rok, nowe zasady: co naprawdę zmienia ustawa o rehabilitacji od 1 stycznia 2026 r.?

Osoba poruszająca się na wózku inwalidzkim trzymająca dokumenty w korytarzu instytucji publicznej

Czy zmiana przepisów może zmienić codzienne życie ludzi? To pytanie wraca jak echo zawsze wtedy, gdy pojawia się kolejna nowelizacja ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej. Rok 2026 przynosi pakiet zmian określany jako największe porządkowanie systemu od wielu lat. Jedni mówią, że to krok w stronę większej niezależności osób z niepełnosprawnościami. Inni obawiają się zbyt szybkiego tempa i zbyt dużej odpowiedzialności przerzucanej na instytucje i pracodawców. W tym felietonowo-analitycznym tekście spróbuję zatrzymać się na chwilę między nadzieją a obawą. Przyjrzeć się temu, co w przepisach najważniejsze, i sprawdzić, jak te zmiany mogą wyglądać w praktyce. Bo za każdą ustawą stoi zawsze człowiek, a jego historia rzadko daje się streścić w jednym paragrafie.


Co właściwie zmienia ustawa od 1 stycznia 2026 r.?

Zmiany, które wchodzą w życie wraz z początkiem 2026 roku, są efektem kilkuletnich prac, konsultacji i prób uporządkowania systemu wsparcia. W wielu źródłach powtarza się motyw przewodni: przepisy mają być prostsze, bardziej czytelne i realnie wspierać zatrudnienie osób z niepełnosprawnościami. W teorii ma to przełożyć się na większą stabilność dla pracodawców, a dla osób z niepełnosprawnościami na łatwiejszy dostęp do rynku pracy.

Najważniejsze cele nowelizacji

U podstaw reformy leży potrzeba ujednolicenia rozwiązań oraz lepszej koordynacji mechanizmów finansowania wsparcia. W praktyce chodzi o to, by pracodawca nie musiał szukać przepisów w wielu miejscach, a osoba z niepełnosprawnością nie gubiła się w zawiłościach formalności. Nowelizacja kładzie nacisk na transparentność i lepsze wykorzystanie środków, które już istnieją, zamiast wprowadzania zupełnie nowych programów. Źródła rządowe podkreślają także potrzebę uproszczeń proceduralnych mających odciążyć instytucje i zakłady aktywności zawodowej.

Kogo obejmą nowe przepisy?

Zmiany dotyczą zarówno podmiotów wyspecjalizowanych, jak ZAZ czy ZPChr, jak i przedsiębiorców, którzy zatrudniają osoby z niepełnosprawnościami w trybie ogólnym. Ustawodawca starał się objąć reformą te obszary, które od lat budziły najwięcej wątpliwości: obowiązki pracodawców, kwestie organizacyjne, nowe zasady ulg PFRON i sposób rozliczeń.

Wyobraźmy sobie krótką scenę z początku stycznia: kierowniczka niewielkiego ZAZ-u tłumaczy pracownikom administracji, że część dokumentów od nowego roku nie będzie już wymagana. Na twarzach widać jednocześnie ulgę i niepewność. Z jednej strony łatwiej. Z drugiej – jak to teraz robić dobrze? Tak właśnie wyglądają początki każdej reformy.


Zmiany dla ZAZ i ZPChr – co jest naprawdę nowe, a co tylko nazwano inaczej?

To właśnie w kontekście zakładów aktywności zawodowej i zakładów pracy chronionej zmiany są najbardziej odczuwalne. W wielu komentarzach branżowych mówi się, że to „przewietrzenie systemu”, choć dla części instytucji oznacza ono także nowe wyzwania.

Podwyższenie limitu 55 procent i konsekwencje

Jednym z kluczowych elementów jest podwyższenie progu zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami dotyczącego ZAZ. W praktyce może to oznaczać większe otwarcie zakładów na nowe osoby, ale również konieczność przemyślenia organizacji pracy i realizowanych zadań. Jeśli ZAZ ma rozwijać się zgodnie z ideą większej samodzielności pracowników, to zwiększanie udziału osób z niepełnosprawnościami będzie krokiem naturalnym. Wymaga jednak dobrego planowania, bo każde miejsce pracy musi być dostosowane do realnych potrzeb.

Likwidacja obowiązku doraźnej opieki medycznej

Ta zmiana wzbudziła najwięcej emocji. Dotychczas obowiązek zapewniania doraźnej opieki medycznej w ZAZ i ZPChr traktowano jako gwarancję bezpieczeństwa pracowników, ale jednocześnie jako trudny do spełnienia wymóg. Po jego usunięciu instytucje same będą musiały ocenić, jakie formy wsparcia zdrowotnego są najbardziej adekwatne.

W praktyce może to oznaczać różne scenariusze: zakłady zyskają więcej elastyczności, ale jednocześnie mogą pojawić się obawy pracowników, że zostaną z tym wsparciem sami. Kluczowe będzie więc odpowiedzialne podejście pracodawców i jasna komunikacja z zespołami.

Ułatwienia organizacyjne i finansowe

Reforma przewiduje też uproszczenia proceduralne, które mają ułatwić funkcjonowanie ZAZ. Chodzi m.in. o sposób przyznawania środków i rozliczeń. W komentarzach prawnych można znaleźć podkreślenie, że dzięki temu instytucje mają mieć więcej czasu na rzeczywistą pracę z osobami z niepełnosprawnościami.

Krótka scena z zakładu pracy chronionej: pracownik działu kadr opowiada, że część obowiązków sprawozdawczych zniknie lub będzie zautomatyzowana. Jego koleżanka odpowiada pół żartem, pół serio: „To teraz może wreszcie zajmiemy się ludźmi, a nie tabelkami”. I w tym żarcie jest sporo prawdy.


PFRON po nowemu – od ulg po rozliczenia

Zmiany dotyczą również procedur związanych z PFRON, które wejdą w życie od marca 2026 roku. W wielu komentarzach odnajdujemy wspólny wniosek: system miał być prostszy, ale jednocześnie bardziej precyzyjny.

Zmiany w udzielaniu ulg PFRON

Ulgi dla przedsiębiorców będą funkcjonować dalej, ale w nieco zmienionym kształcie. Część dotychczasowych interpretacji straci moc, a nowe zasady mają być bardziej jednoznaczne. W praktyce oznacza to, że przedsiębiorcy będą musieli uważniej analizować swoje obowiązki. Eksperci podkreślają, że nie chodzi o ograniczenie dostępności ulg, ale o ich uporządkowanie.

Raportowanie 2026

Nowe obowiązki sprawozdawcze, choć nieco uproszczone, wymagają zwrócenia szczególnej uwagi na terminy i sposób przygotowywania danych. Automatyzacja ma pomóc, ale jednocześnie niesie ryzyko, że błędy będą powtarzać się systemowo. Dlatego tak ważne jest przygotowanie firm już teraz, zanim zmiany zaczną obowiązywać.

500 mln zł na zatrudnienie wspomagane – krok milowy, jeśli zostanie dobrze wykorzystany

Szeroko komentowany pakiet finansowania zatrudnienia wspomaganego to jedna z najbardziej obiecujących części reformy. Eksperci podkreślają, że może on realnie zmienić dostęp do rynku pracy dla osób, które wymagają większego wsparcia. W jednym z wywiadów Łukasz Krasoń powiedział, że program ma „dać szansę na pracę tam, gdzie wcześniej drzwi były uchylone tylko na centymetr”. To zdanie dobrze oddaje ideę tej inicjatywy, ale też przypomina, że kluczem będzie skuteczna realizacja.


Co te zmiany znaczą dla osób z niepełnosprawnościami?

To pytanie, które w całej nowelizacji jest najważniejsze. Ustawa nie jest celem sama w sobie – jej sens ujawnia się dopiero wtedy, gdy dotyka ludzkiego życia.

Szanse – nowe miejsca pracy, większa elastyczność

Zmiany organizacyjne i finansowe mogą ułatwić tworzenie nowych miejsc pracy, zwłaszcza dla osób z większymi potrzebami wsparcia. Dla części z nich zatrudnienie wspomagane stanie się realną możliwością, a nie tylko odległym hasłem. Wyobraźmy sobie osobę z niepełnosprawnością intelektualną, która dzięki dodatkowym środkom i lepszej współpracy instytucji znajduje pracę kilka ulic od swojego domu. To drobna zmiana w skali kraju, ale ogromna zmiana w jej codzienności.

Ryzyka – jeśli system zawiedzie na starcie

Każda reforma ma swoje słabe punkty. Brak obowiązku doraźnej opieki medycznej w ZAZ może budzić wątpliwości, szczególnie w placówkach pracujących z osobami wymagającymi częstego wsparcia. Niepewność budzi też tempo wdrażania zmian. Jeśli instytucje nie dostaną jasnych narzędzi i wsparcia, część rozwiązań może pozostać jedynie na papierze.

Co mogą zrobić osoby z niepełnosprawnościami i ich bliscy?

Najważniejsze jest poznanie nowych zasad i sprawdzenie, czy dotyczą one konkretnego przypadku. Warto korzystać z dostępnych szkoleń, konsultacji i materiałów informacyjnych. Rozmowa z doradcą zawodowym czy pracownikiem organizacji wspierającej osoby z niepełnosprawnościami może pomóc w zaplanowaniu kolejnych kroków.

W jednej z takich rozmów rodzic dorosłej osoby z niepełnosprawnością intelektualną pyta: „Czy mój syn będzie miał pracę w nowym systemie?”. Doradca odpowiada spokojnie: „Systemy się zmieniają, ale najważniejsze to wiedzieć, z jakich drzwi można skorzystać. A w 2026 roku kilka z nich otwiera się szerzej”.


Co dalej w 2026 roku? Prognozy i refleksje felietonowe

Zmiany w prawie to jedno, a rzeczywistość społeczna i gospodarcza – drugie. Dlatego warto spojrzeć na nowelizację także z szerszej perspektywy.

Pracodawcy na rozdrożu – między odpowiedzialnością a niepewnością

Pracodawcy, zwłaszcza ci prowadzący ZAZ i ZPChr, stanęli przed zadaniem pogodzenia większej elastyczności z koniecznością zapewnienia wysokiej jakości wsparcia. Z jednej strony doceniają uproszczenia. Z drugiej – wiedzą, że błędy w pierwszym okresie wdrażania mogą mieć poważne konsekwencje. To moment, w którym kluczowa staje się komunikacja i wzajemne zaufanie między wszystkimi stronami.

Polska droga do włączenia – czy ten krok wystarczy?

Reforma wpisuje się w międzynarodowy trend wspierania osób z niepełnosprawnościami w samodzielnym życiu i pracy. Jednak przepisy to tylko narzędzie. Potrzebna jest także mentalność wspólnoty, która widzi w osobach z niepełnosprawnościami nie tylko beneficjentów pomocy, ale przede wszystkim pracowników, współpracowników i pełnoprawnych uczestników życia społecznego.

Cichy bohater systemu – pracownik, który chce po prostu pracować

Na końcu warto przypomnieć o kimś, o kim w dyskusjach prawnych często się zapomina: o pracowniku, który rano wstaje, zakłada buty i idzie do pracy, bo daje mu to poczucie sensu i niezależności. Wszystkie zmiany – te mniejsze i te większe – powinny być właśnie dla niego.


Podsumowanie – najważniejsze punkty

  • 2026 rok przynosi największą od lat reformę systemu wspierania zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami.

  • Zmiany dotyczą ZAZ, ZPChr, ulg PFRON oraz raportowania.

  • Podwyższenie limitu 55 procent w ZAZ otwiera drogę do większej liczby miejsc pracy.

  • Likwidacja obowiązku doraźnej opieki medycznej daje elastyczność, ale budzi też obawy.

  • 500 mln zł na zatrudnienie wspomagane może realnie zmienić sytuację osób wymagających intensywnego wsparcia.

  • Reforma niesie zarówno szanse, jak i ryzyka – sukces zależy od wdrożenia i współpracy instytucji.

  • Najważniejszy pozostaje człowiek – jego potrzeby, możliwości i prawo do godnego zatrudnienia.


FAQ

1. Czy zmiany w 2026 roku obejmą wszystkie osoby z niepełnosprawnościami?
Tak, choć ich zakres zależy od tego, czy dana osoba pracuje w ZAZ, ZPChr czy na otwartym rynku.

2. Co zmieni się dla pracodawców ZAZ od marca 2026 roku?
Głównie zasady udzielania ulg PFRON i część obowiązków sprawozdawczych.

3. Czy ulgi PFRON będą trudniejsze do uzyskania?
Nie trudniejsze, ale bardziej precyzyjnie uregulowane.

4. Co jeśli potrzebuję wsparcia medycznego w pracy?
Zakład nie ma obowiązku zapewniać doraźnej opieki, ale może wprowadzić własne rozwiązania.

5. Czy zatrudnienie wspomagane obejmie nowe grupy osób?
Tak, środki mają umożliwić wspieranie większej liczby osób, w tym tych z większymi potrzebami.


Źródła