Poznaj miłość swojego życia!

Gdy poznałam Artura, nie mogłam przewidzieć, jak rozwinie się nasza relacja. Teraz, po 18 latach życia razem i 16 latach małżeństwa, z czułością wspominam naszą wspólną drogę, pełną wzlotów i upadków. Nasze pierwsze spotkanie miało miejsce dzięki portalowi IPON, gdzie najpierw poznaliśmy się wirtualnie, a później osobiście na zlocie. Połączyło nas wspólne zainteresowanie, które szybko przekształciło się w decyzję o wspólnym życiu w innym mieście. Każdy dzień był dla nas wyzwaniem, ale też potwierdzeniem, że warto walczyć o naszą miłość. Nie żałuję żadnego dnia spędzonego z Arturem.

Każdy zasługuje na to, by być szczęśliwym. Taką możliwość dał mi IPON i Randki. To tam poznałam swojego męża. Zaczęliśmy razem jeździć na zloty IPONu, poznawać się wzajemnie i planować wspólną przyszłość. Z czasem stało się dla nas jasne, że będziemy rodziną. Na świecie pojawiła się nasza córka Julia. Osiem lat temu zostałam szczęśliwą żoną i równie szczęśliwą mamą naszej wymarzonej Julki. Jestem spełnioną w życiu kobietą. Gdyby nie IPON, nie udałoby mi się osiągnąć tego wszystkiego. Zawsze będę wdzięczna za moją rodzinę - kochającego męża i wspaniałą córkę. Są dla mnie wszystkim.

Szukając pewnych informacji, zupełnym przypadkiem trafiłam na stronę IPON. Informacje uzyskałam, a przy okazji przepadłam. Trafiłam na wspaniałych ludzi, których zapragnęłam poznać osobiście, więc wybrałam się na zlot. Było fantastycznie, a na następnym poznałam mojego przyszłego męża. Na kolejny pojechaliśmy już jako para. Dzieliło nas wtedy 250 km, a jednak daliśmy radę 🙂 Kilka dni temu świętowaliśmy 10-tą rocznicę ślubu, i nie zapomnimy, że tę podróż naszego wspólnego życia zapoczątkował portal IPON.

Od zawsze marzyłam, żeby znaleźć przyjaciela. Z powodu mojej niepełnosprawności miałam niewielu znajomych. W 2002 r. kilka dni po stworzeniu portalu, zaczęłam czatować z innymi osobami. Szczególnie polubiłam rozmowy z chłopakiem o nicku Totto. Po kilku dniach Totto napisał, że przyjedzie. Dzieliła nas odległość 200 km. Nie wierzyłam w tę deklarację. Totto zaczął codziennie telefonować i przyjechał w Dniu Kobiet. Od razu się sobie spodobaliśmy i chcieliśmy się częściej spotykać. Po 3 latach Piotr oświadczył mi się. Ponad rok później wzięliśmy ślub. Jesteśmy szczęśliwym małżeństwem z dwójką dzieci.